ΑΥΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αυτοί είμαστε οι Έλληνες!!!

Χαράζουμε στην άκρη του γαλάζιου ουρανού μας, τρεις λέξεις, τρία ονόματα!

Όμηρος, Ησίοδος, Πίνδαρος...

Κι όλη η ποίηση της Οικουμένης, η όποια ποίηση, από τότε που τ’ ανθρώπινο χέρι πελέκησε το πρώτο γράμμα, μέχρις ότου τ’ ανθρώπινο χέρι θα πελεκάει γράμματα, θα γονατίζει και θα προσεύχεται!

   Αυτοί είμαστε οι Έλληνες!!!

Χαράζουμε στην άκρη του γαλάζιου ουρανού μας, τρεις λέξεις, τρία ονόματα!

Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης...

Κι όλη η δραματική τέχνη της Οικουμένης, από τότε που τ’ ανθρώπινο χέρι πελέκησε το πρώτο γράμμα κι η ανθρώπινη ψυχή έζησε το πρώτο δράμα, μέχρις ότου τ’ ανθρώπινο χέρι θα πελεκάει γράμματα κι η ανθρώπινη ψυχή θα ζει δράματα,

θα γονατίζει και θα προσεύχεται!

   Αυτοί είμαστε οι Έλληνες!!!

Χαράζουμε στην άκρη του γαλάζιου ουρανού μας, τρεις λέξεις, τρία ονόματα!

Πυθαγόρας, Δημόκριτος, Ευκλείδης...

Κι όλης της Οικουμένης η επιστήμη, από τότε που τ’ ανθρώπινο χέρι πελέκησε τον πρώτο αριθμό μέχρις ότου τ’ ανθρώπινο χέρι θα πελεκάει μαθηματικούς τύπους και γεωμετρικά σχήματα,

θα γονατίζει και θα προσεύχεται!

   Αυτοί είμαστε οι Έλληνες!!!

Χαράζουμε στην άκρη του γαλάζιου ουρανού μας, τρεις λέξεις, τρία ονόματα!

Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης...

Κι όλης της Οικουμένης η σκέψη, από τότε που η ανθρώπινη γλώσσα άρθρωσε τη πρώτη συλλαβή μέχρις ότου ο ανθρώπινος νους θα μας επιτρέπει να βαδίζουμε επί δύο πελμάτων,

θα γονατίζει και θα προσεύχεται!

   Αυτοί είμαστε οι Έλληνες!!!

Χαράζουμε στην άκρη του γαλάζιου ουρανού μας τη λέξη άνθρωπος!

Και του δώσαμε νου και ψυχή και καρδιά κι αισθήματα...

Χαράζουμε στην άκρη του γαλάζιου ουρανού μας τη λέξη φως!

Και τη χαρίζουμε στον άνθρωπο! Και τη λέξη Λευτεριά, και τη λέξη Σοφία και τη λέξη Τιμή και τη λέξη Αλήθεια και τη λέξη Αγάπη! Ναι Αγάπη...

Και δώσαμε στη κάθε μια το σωστό κι αληθινό, τ’ ανθρώπινό της νόημα και τις χαρίσαμε όλες μαζί στον άνθρωπο να τις κάνει ζωή...

Κι από κείνη τη στιγμή ο άνθρωπος βρήκε φωνή να ψελλίσει και ψέλλισε...

«Είμαι πολιτισμένος»!

Κι αν μια μέρα μαύρη, όλη της γης η σάρκα γενεί ένα μαύρο κάρβουνο και μείνει όρθια μονάχα μια κολώνα κάποιου ελληνικού Ναού, ειν’ αρκετή, είναι το μόνο σημάδι που μπορεί να μαρτυρήσει πως σε τούτο το μαύρο κάρβουνο, κάποτε γεννήθηκε ένας πολιτισμός από σπέρμα θεϊκό!!!

   Αυτοί είμαστε οι Έλληνες!!!

Γι αυτό το μίσος είναι μεγάλο, ο φθόνος ατέλειωτος κι οι μαχαιριές βαθιές...

Κυριάκος Διακογιάννης

«Έναν λαό που διαθέτει έναν Ρωμανό Μελωδό, έναν Δαμασκηνό, τους ανώνυμους αγιογράφους ή τον Θεοφάνη, έναν λαό που διαθέτει τη μεγαλοφυΐα του Χορτάτση, τον Διονύσιο Σολωμό, τον Μακρυγιάννη, τον Ροΐδη, τον Βιζυηνό, τον Παπαδιαμάντη, τον Παλαμά, τον Παρθένη, τον Αλταμούρα, τον Τσαρούχη, έναν λαό που διαθέτει το ιδιοφυέστερο κείμενο πένθους, τη Νεκρώσιμη Ακολουθία, τη Θεία Λειτουργία του Χρυσοστόμου, τους εκατόν πενήντα δημοτικούς χορούς, έναν λαό που την ίδια εποχή χαίρεται και γεννά ποιητές διαμετρικά αντίθετους σε αισθητική και ιδεολογία (Βάρναλη, Καβάφη, Σικελιανό, Μελαχρινό, Καρυωτάκη, Καζαντζάκη), έναν λαό που γέννησε τον Σαμαρά, τον Καλομοίρη, τον Βάρβογλη, τον Αντίοχο Ευαγγελάτο, τον Σκαλκώτα, τον Γιάννη Χρήστου, τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη, τον Τσιτσάνη, την Κάλλας, τον Ξενάκη, τον γιατρό Παπανικολάου, τον γιατρό Κοτζιά, δύο Νόμπελ, ε, λοιπόν, αυτόν τον λαό, μ' αυτό το προικιό, μάλλον ηλίθιοι ήταν όσοι κάποτε (και τώρα) προσπαθούσαν να τον ωθήσουν να φοβάται, να τρέμει κάποιους προγόνους του και να επιθυμεί να γίνει αντάξιός τους. Ό,τι, λίγα από άλλα τόσα και περισσότερα, σπουδαία έργα ανέφερα, θα έφταναν να τον κατατάξουν, ερήμην προγόνων και δικαιώματος κληρονομιάς, στους προνομιούχους και πλούσιους σε πνευματικά έργα λαούς».

Κώστας Γεωργουσόπουλος

«Αυτή η κληρονομιά, αυτό το παρελθόν μας γίνεται σπέρμα ζωογόνο για το παρόν, ο αρμονικός συνδυασμός αυτών των αξιών του παρελθόντος με τις δυνάμεις και τις ορμές του παρόντος, έτσι που και τα περασμένα να δίνουν κάθε στοιχείο, που μπορεί να χρησιμεύει για ιδανικό παράδειγμα και να αφομοιώνεται από το παρόν και η σύγχρονη ορμή ν’ απλώνεται άνετα και να εξυψώνει τα δικά της στοιχεία σε αξίες πολιτισμού όσο μπορεί περισσότερο ικανοποιητικές για τις σύγχρονες ψυχικές ανάγκες. Αυτή είναι και η μόνη σωστή έννοια του κλασικισμού. Ποτέ να μην απομακρυνθούμε από τον αρχαίο πολιτισμό, το αρχαίο πνεύμα και την αρχαία ψυχή. Την αρχαία Ελλάδα τη θέλομε πηγή ζωής, συγκίνησης και φρονηματισμού και ηθοπλαστίας να την βρίσκομε ξαναζωντανεμένη, μετουσιωμένη έτσι που να μιλάει στη σημερινή μας ψυχή».

»... Η συνείδηση της ιστορικής συνέχειας: Όταν έχω μέσα στα κατάβαθα της ψυχής μου την ακλόνητη πίστη, πως είμαι Έλληνας, πως είμαι απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, όταν έχω αυτή τη συνείδηση, είμαι αληθινά απόγονός τους, έστω κι αν τρέχει στις φλέβες μου οποιοδήποτε αίμα, αρκεί αυτή τη συνείδηση να την στηρίζουν τα γενικά ψυχολογικά κληρονομικά στοιχεία, που βρίσκονται μέσα στα κοινά γνωρίσματα του χαρακτήρα στη γλώσσα, στις παραδόσεις, στα ήθη και έθιμα και στις ιστορικές δοξασίες και στα κοινά εθνικά ιδανικά».

 Δημήτρης Γληνός

«Η Ελλάδα είναι τόπος διαφορετικός απ’ όλους του κόσμου, έθνος διαφορετικό. Την Ελλάδα αν την γνωρίσεις δεν μπορεί παρά να την αγαπήσεις και να της αφοσιωθείς. Σε τραβάει και συναισθηματικά και εγκεφαλικά και σε καθημερινό επίπεδο.. Σε αναγκάζει να της δώσεις την ζωή σου την καρδιά σου , τα πάντα σου..»

«Τι έχει αυτή η Ελλάδα που τόσος κόσμος ασχολείται μαζί της; που φθάνοντας στα πέρατα του κόσμου , κάπου θ’ ακούσεις Ελληνικά ή θα βρεις Έλληνα ή τέλος πάντων,  κάποιος θα έχει κάποια ιστορία για την Ελλάδα να σου πει; Εν τάξει είναι το παρελθόν της . Αλλά δεν φθάνει. Τι είναι λοιπόν; Ε, αυτή η ιστορία μου είχε γίνει πιεστική για να τη λύσω. Και φυσικά την έλυσα όταν ήλθα εδώ και έζησα» « Η επιβίωση δεν τους έκανε ποτέ αθώα προβατάκια από την εποχή του Οδυσσέα και του Θησέα ξέρουμε ότι οι Έλληνες έχουν περισσότερες αλήθειες, αλλά αυτό που παίζει καθοριστικό ρόλο δεν είναι η ειλικρίνεια τους, είναι η διπλή τους υπόσταση. Ανήκουν στην Ευρώπη επειδή το θέλουν και επειδή της έχουν δώσει ένα πολιτισμό. Και στην Ανατολή από τη φύση, και επειδή η γεωγραφία τους αναγκάζει»

Μισέλ Ντεόν, Γάλλος ελληνιστής

«Οι Έλληνες είμαστε ένας ολιγάριθμος λαός των 17 εκατ. ψυχών εντός και εκτός της Ελλάδος. Κανονικά αν είχαμε συνοχή και δεν αφομοιωνόμαστε στις νέες πατρίδες, σύμφωνα με τους μετριωτέρους υπολογισμούς σήμερα θα υπερβαίναμε τα 700 εκατ. με βάση τους Έλληνες των Κλασσικών χρόνων, ή 80 εκατ. με βάση τους Έλληνες του περασμένου αιώνος. Κάτι φταίει λοιπόν και δεν αυξηθήκαμε, αλλά δυστυχώς συρρικνωνόμαστε τις τελευταίες δεκαετίες. Και τούτο νομίζω ότι οφείλεται στο ότι ο Ελληνισμός αλτρουιστικά αναλώθηκε σαν πρώτη ύλη για να εκπολιτίσει τους άλλους λαούς και δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτόν του.

Όμως τώρα λόγω της «παγκοσμιοποίησης» αντιμετωπίζει το σοβαρότερο πρόβλημα της φυλετικής του επιβίωσης. Μαζί δε μ’ αυτόν κινδυνεύει με εξαφάνιση και το Ελληνικό Πνεύμα, του οποίου τυγχάνει νόμιμος θεματοφύλαξ. Τα συστατικά του Έθνους μας όπως τα καθόρισαν οι σοφοί πρόγονοι μας είναι, το όμαιμων, το ομόγλωσσων, το ομόδοξον, το ομότροπον, δηλαδή τα κοινά ήθη και έθιμα. Βέβαια τα όρια του Ελληνισμού σαν ιδεολογία είναι ευρύτερα και περικλείουν όλον τον κόσμο. Σύμφωνα με τον Ισοκράτη, «Έλληνες είναι η της ημετέρας παιδείας μετέχοντες». Για να μπορέσει σήμερον να επιβιώσει ο Ελληνισμός σαν Έθνος και σαν Πολιτισμός πρέπει να παράγει ένα νέο Λόγο, ανωτέρας ποιότητος από τα ψευτοιδεολογήματα της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, τα οποία όμως φέρουν φανταχτερό περιτύλιγμα.

Μόνον με την ποιοτική μας ανωτερότητα θα μπορέσουμε οι ολίγοι Έλληνες να κινητοποιήσουμε και να παρασύρουμε τα δισεκατομμύρια της οικουμένης προς τα μπρος, προς τον Πολιτισμό με βάση τις αθάνατες Ελληνικές Αξίες. Αυτό προϋποθέτει ότι ο καθείς εξ ημών θα πρέπει να μεταβληθεί σε ένα «φωτεινό ήλιο» που θα καταυγάζει πνευματικά στο περιβάλλον του, έκαστος αναλόγως των δυνατοτήτων του. Επομένως η φυλή μας απαιτεί μια υψηλότατη στάθμη μορφώσεως. Τα παιδιά μας πρέπει να γίνουν καλύτερα ημών.

Έχουμε τόσα αποθέματα ανώτερου πολιτισμού και ανθρωπισμού ώστε μας αρκεί για να διδάξουμε πάντα τα έθνη. Όταν ο Ελληνισμός είναι ενωμένος δεν υπάρχει δύναμη που να μπορεί να τον νικήσει, όπως είπε ο Ηρόδοτος».

Κώστας Κωνσταντινίδης

«Με την Ελλάδα να σου στέλνει χαιρετίσματα για να μην ξεχαστείς στα καταράχια της οικουμένης... 'Ότι εσύ αδελφέ μου δεν εγεννήθηκες να γίνεις πολίτης του κόσμου επειδή η καρδιά σου είναι σημαδεμένη με την Ελλάδα!. Μια Ελλάδα βαριά τόσο, όσο η ευχή των πατέρων σου! Βαριά τόσο, όσο μια πετρούλα απ' το θείο της το σώμα... Θα σε βαραίνει... Όσο που ζεις θα σε πικραίνει, όπου κι' αν βρίσκεσαι μακριά της, θα σε πεθαίνει... Μα νάσαι σίγουρος θα σ' ανασταίνει μονάχα η σκέψη της»!!!

Κώστας Δουρίδας

«...Η αγάπη που εκδηλώνει κάποιος για τον τόπο καταγωγής του, η προσήλωσης στις ηθικές αξίες που κουβαλάει μέσα του, αλλά και η μεταλαμπάδεψή τους, δεν είναι υλικά που μπαίνουν σε καλούπια ούτε σε χρονοντούλαπα για να τα χρησιμοποιούμε όποτε μας κάνει ..κέφι. Είναι τρόπος ζωής γι' αυτούς που έχουν συναίσθηση της εύθήνης τους απέναντι στον τόπο μας και την ιστορία του..»

Οδυσσέας Πλατύρραχος

Σκέψη του Στράτου Δουκάκη:

Αν όλα αυτά τα είχαμε σαν κανόνα, σαν αρχή στη ζωή μας, θα συνεχίζαμε με το κεφάλι ψηλά... Πόσες φορές, όμως, δυστυχώς, το έχουμε κατεβάσει;

Αυτή την κληρονομιά ποτέ δεν θα ‘πρεπε να την απαρνηθούμε.